گردشگریِ پایدار، یعنی «کسب درآمد» بدون «فروشِ هویت». ما نباید بیارجمند را به شهر بازی برای مسافران عبوری تبدیل کنیم؛ ما باید بیارجمند را به «مقصد»ی تبدیل کنیم که هر کس یک بار به آن سفر کرد، بخشی از جانش را در کویرِ توران جا بگذارد و با خاطره‌ای از اصالت، بازگردد. توسعه‌ی بیارجمند، در دست‌های ماست؛ اگر روایت‌هایمان را با افتخار بلند بگوییم.