اندیشه مسعود بختیاری وحدت و پاسداشت فرهنگ غنی ایلی بود.

اندیشه مسعود بختیاری وحدت ایل و پاسداشت فرهنگ غنی بختیاری بود.

به مناسبت زاد روز میلاد اسطوره موسیقی سرزمین کهن.

بام جنوب :معصومه رضایی میرقائد.

از ۲۰ مهر سال ۱۳۱۹ در مسجدسلیمان تا آبان ۱۳۸۵در کرج را میتوان از شخصیتی گفت که گرانسنگ ترین آثار هویتی مردمان بختیاری در خطه زاگرس را از زیر انبوهی از خاک ها بیرون کشید ،جان بخشید و واژگان پر معنای ایلی را هویت داد.

اسطوره ای که دُر گرانبهای بیان او

در وحدت بخشی ایل برای ماندن در کنارهم و راندن بد اندیشان از ایران بود که در،

بوین حالا وقتی با یک بویم

،رُندِن دُشمِن چندی آسونه

خود را تجلی داد.

کمک و دستگیری ایلوندان از خصوصیات دیگر مرحوم آبهمن بود که در اشعار فاخر آن میتوان به دستگیری اهالی روستاها ی همجوار در فصول درو مزارع اشاره داشت که از آن با عنوان (هیاری )یاد میشود.

درس عبرت ها از سرگذشت های تاریخی نمونه دیگری از نگاه ریشه ای استاد علاءدین بود که مردمان سرزمین بختیاری خود را با (هالوزال )پیوند زده اند .

یکسان بودن تمام انسان ها را میتوان از زبان مسعود بختیاری به خوبی شنید

با به کار بردن همزمان (کُرگَل و دُرگَل) که درشعر

او آمده بود..

استاد علاءدین ،ایل بختیاری را یکی میدید به دور از تقسیم بندی ها که نگاه او انسجام درون بود آنگاه که اندیشه اش بر

گرد آمدن هفت لنگ و چهار لنگ در مناطق ییلاقی بختیاری در کنار چشمه کوهرنگ به تصویر کشیده میشد.

هنجره طلایی کوگ‌ تاراز فریاد های

فرو خورده ایلی است که در تمام مواقع تاریخی ایران مرزبان و مرز دار و مدافع روزمبادای میهن بودند.

زندگانی آن بی همتای موسیقی سرزمین بختیاری را باید بهمن شناسان واکاوی کنند که هنوز نهفته ها ای در آن است.

مردمان خطه زاگرس که نمیتوانند خود را به امامزاده طاهر کرج برسانند در ایام سالروز وفات و تولد او و یاروز معلم ،با حضور در تاراز در کنار مافه گه آن آموزگار فقید چنین زمزمه میکنند .

(سرزمین بختیاری آرزومند تو بود،

پس چرا خاک کرج آغوش بر بهمن گشود؟،)

نام مسعود بختیاری بر ایرکه هویتی فرهنگ این سرزمین میدرخشد.

روان او در آرامش _راهش پر رهرو.