تأمین اجتماعی؛ حلقه نخست اصلاحات مدیریتی در سال سوم وزارت میدری

احمد میدری در آستانه ورود به سومین سال وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، پس از دو سال پرحاشیه و مواجهه با چالش‌های مدیریتی، سیاسی و اجتماعی، اکنون با تغییرات اخیر در مدیریت سازمان تأمین اجتماعی با آزمونی تازه روبه‌روست؛ آزمونی که می‌تواند فرصتی برای بازآرایی تیم مدیریتی، ترمیم ارتباط با شرکای اجتماعی و عبور از حاشیه‌های گذشته باشد.

رابطه وزارت کار با جامعه کارفرمایی یکی از نقاط پرحاشیه دوره میدری بود. اختلافات و حواشی پیرامون کانون عالی کارفرمایی ایران و مناسبات میان دولت و تشکل‌های کارفرمایی نشان داد که بازسازی اعتماد میان وزارتخانه و شرکای اجتماعی یک ضرورت جدی است و استمرار چنین فاصله‌هایی می‌تواند اجرای سیاست‌های وزارتخانه را دشوارتر کند.در چنین فضایی، تغییر در مدیریت سازمان تأمین اجتماعی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

در سازمانی که از نظر اقتصادی و اجتماعی یکی از مهم‌ترین زیرمجموعه‌های وزارت کار بوده و جامعه بزرگی از بیمه‌شدگان، بازنشستگان و کارفرمایان را در بر می‌گیرد، جابه‌جایی مدیریتی نمی‌تواند صرفاً یک تغییر اداری تلقی شود و اگر قرار است این تغییر بخشی از برنامه اصلاحی وزیر باشد، انتظار می‌رود مدیرعامل جدید این سازمان با تمرکز بر بازنگری در شیوه مدیریت، ارتقای شفافیت، بهبود خدمات، توجه به پایداری منابع و همچنین تقویت ارتباط با کارفرمایان و بیمه‌شدگان انتخاب شود.

میدری در سال سوم وزارت خود، بیش از گذشته نیازمند تیمی است که علاوه بر تخصص اجرایی، توانایی مدیریت مناسبات پیچیده اجتماعی و اقتصادی این وزارتخانه را داشته باشد. تجربه دو سال گذشته نشان داده که بخشی از چالش‌های وزارت کار صرفاً از جنس مسائل مدیریتی نیست و به همین دلیل، ممکن است حتی تصمیم‌های درست، بدون برخورداری از پشتوانه اجتماعی و ارتباط مؤثر با ذی‌نفعان، با هزینه و حاشیه همراه شود.

سال سوم دولت برای وزیر می‌تواند سال دفاع از عملکرد دو سال گذشته نباشد؛ سال اصلاح و جبران باشد و تغییرات مدیریتی اخیر نیز اگر با چنین نگاهی دنبال شده باشد، می‌توان گفت آغاز مرحله‌ای تازه در مدیریت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی رقم خورده است.

وزیری که تجربه دو سال مدیریت وزارتخانه‌ای با پیچیده‌ترین ساختارهای اجرایی کشور را دارد، بهتر از گذشته می‌داند که برای پیشبرد برنامه‌ها به تیم مدیریتی منسجم و پشتوانه اجتماعی نیاز دارد و در این راستا، اگر جابه‌جایی در سازمان تأمین اجتماعی بخشی از یک بازآرایی هدفمند باشد، شاید فرصتی برای خروج از فضای پرحاشیه دو سال گذشته و حرکت به سمت عملکردمحوری فراهم شده باشد.

در همین رابطه، خوزستان به دلیل جایگاه صنعتی، جمعیت کارگری، حضور بنگاه‌های بزرگ اقتصادی و مسائل گسترده حوزه کار و تأمین اجتماعی، یکی از مهم‌ترین میدان‌های آزمون سیاست‌های وزارت کار است. بنابراین، تقویت ارتباط وزیر با ظرفیت‌های این استان به تقویت بدنه مدیریتی وزارتخانه کمک خواهد کرد و از آنجا که احمد میدری تنها وزیر خوزستانی دولت است و پیش از وزارت نیز نماینده مردم آبادان در مجلس بوده، این سابقه به او امکان دسترسی به شبکه‌ای از مدیران، نخبگان، فعالان اقتصادی و اجتماعی و نیروهای متخصص خوزستانی را می‌دهد؛ ظرفیتی که می‌تواند در مرحله انتخاب مدیریت برای سازمان تأمین اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.

میدری می‌تواند از ظرفیت نخبگان، مدیران، تشکل‌های کارگری و کارفرمایی و فعالان اقتصادی خوزستان برای بازسازی ارتباط خود با بدنه اجتماعی استفاده کند. چنین رویکردی نه‌تنها به معنای تقویت جایگاه شخص وزیر، بلکه می‌تواند به معنای تقویت گفت‌وگوی اجتماعی در یکی از مهم‌ترین استان‌های صنعتی کشور باشد.در نهایت، سازمان تأمین اجتماعی به دلیل گستردگی جامعه تحت پوشش و اهمیت آن برای کارگران، بازنشستگان و کارفرمایان، یکی از حساس‌ترین بخش‌های وزارتخانه است و هر تغییر در مدیریت این سازمان باید با برنامه‌ای روشن برای ارتقای خدمات، حفظ پایداری منابع، شفافیت، اصلاح ساختارها و حمایت از تولید و سرمایه‌گذاری همراه باشد تا به اصلاح عملکرد، افزایش کارآمدی و کاهش حاشیه‌ها منجر و به پشتوانه‌ای برای دولت و وزیر تبدیل شود.

پایان پیام//