مدیریت محلی در دزپارت، دچار «جزیره‌ای عمل کردن» است. هر دهیاری برای خودش کار می‌کند و بخشداری هم نظارتِ کلی دارد؛ در حالی که دزپارت برای توسعه نیاز به «یکپارچگی» دارد.

تا زمانی که «ادعا» بر «عمل» پیشی بگیرد، هر اصلاحی فقط یک تغییرِ ظاهری خواهد بود؛ درست همان‌طور که حافظ هشدار می‌داد: ما به دنبالِ حقیقت هستیم، نه نمایش

مدیران محلی و استانی باید با نگاهی آینده‌نگر، از ظرفیت‌های بی‌نظیر این بندر غافل نشوند. توانمندسازی جوانان هندیجانی نه تنها به پویایی اقتصاد این شهرستان کمک می‌کند، بلکه تضمین‌کننده رونق و امنیت پایدار در سواحل خلیج فارس خواهد بود.

واقعیت تلخ این است که اتکای صرف به نمایشگاه‌های فصلی و گذرا، مسکنی موقت برای دردهای عمیق اقتصاد روستایی است. تولیدکننده روستایی که ماه‌ها برای خلق یک اثر هنری یا تولید محصولی کشاورزی وقت گذاشته، نمی‌تواند معطل تقویم نمایشگاه‌های دولتی بماند.

مدیریت روستایی موفق، مدیریتی است که علاوه بر اجرای وظایف اداری، بر آموزش و ایجاد حس مالکیتِ جمعی بر منابع روستا تمرکز کند

آنچه باید همگان بدانیم : درخوزستان، مقابله با سیل نباید به یک تهدید نگاه کرد بلکه باید ترکیبی از «کنترل جریان»، «ذخیره در تالاب‌ها» و «هدایت هوشمندانه» باشد. مدیریت باید از نگاه “مبارزه با آب” به سمت “هم‌زیستی با جریان‌های فصلی” حرکت کند

یکی از مهم‌ترین کارها، ایجاد شغل‌های پایدار در خود روستا است. این شغل‌ها می‌توانند در زمینهٔ کشاورزی، دامداری، صنایع دستی، گردشگری و حتی خدمات باشند. مثلاً اگر یک روستا نزدیک یک منطقهٔ دیدنی است، می‌توان با ایجاد اقامتگاه‌های بوم‌گردی، از مسافران پذیرایی کرد و برای مردم روستا درآمد ایجاد نمود.