دانشگاهها به عنوان سازمانهای دانشبنیان، بیش از هر نهاد دیگری نیازمند رعایت اصول عدالت، شفافیت و رقابت سالم هستند. مشروعیت تصمیمات دانشگاهی زمانی تضمین میشود که فرآیندهای استخدام، ارتقاء، انتصاب و تخصیص منابع بر اساس معیارهای علمی و حرفهای انجام گیرد. هرگونه مداخله روابط خویشاوندی در این فرآیندها میتواند سلامت اداری و استقلال دانشگاه را تحت تأثیر قرار دهد.


