30 آگوست 2026 - 08:27
دسته‌بندی: اخبار
کد خبر: 7712

بهزاد صالح‌بیگی

چرا در خوزستان استقبال‌کنندگان خوبی هستیم، اما بدرقه‌کنندگان خوبی نیستیم؟

چرا در خوزستان استقبال‌کنندگان خوبی هستیم، اما بدرقه‌کنندگان خوبی نیستیم؟
گاهی باید از خودمان بپرسیم، چرا ما خوزستانی‌ها برای آمدن یک مدیر، چنان فرش قرمز پهن می‌کنیم که گویی منجی استان از راه رسیده است؛ اما همان مدیر را هنگام رفتن، چنان بدرقه می‌کنیم که انگار همه مشکلات چند دهه اخیر استان، شخصاً زیر دست او ایجاد شده است؟

به گزارش بام جنوب، بهزاد صالح‌بیگی، فعال رسانه‌ای خوزستان، طی ارسال یادداشتی اختصاصی به بام جنوب با عنوان «چرا در خوزستان استقبال‌کنندگان خوبی هستیم، اما بدرقه‌کنندگان خوبی نیستیم؟»، به نقد رویکرد افراطی جامعه در مواجهه با مدیران استانی پرداخته و بر لزوم حرکت از «آدم‌محوری» به «کارنامه‌محوری» تأکید کرد.

 

 

گاهی باید از خودمان بپرسیم، چرا ما خوزستانی‌ها برای آمدن یک مدیر، چنان فرش قرمز پهن می‌کنیم که گویی منجی استان از راه رسیده است؛ اما همان مدیر را هنگام رفتن، چنان بدرقه می‌کنیم که انگار همه مشکلات چند دهه اخیر استان، شخصاً زیر دست او ایجاد شده است؟

روز معارفه، همه‌چیز رنگ امید دارد؛ سلام و صلوات، تبریک و تمجید، وعده و آرزو، اما روز تودیع، گاهی ورق برمی‌گردد. همان مدیری که دیروز شایسته‌ترین گزینه معرفی می‌شد، ناگهان به نماد ناکارآمدی تبدیل می‌شود.

آیا واقعاً چنین نگاهی منصفانه است؟

این سخن، دفاع از هیچ مدیر خاصی نیست؛ دفاع از انصاف، اخلاق، حافظه و عقلانیت مدیریتی است.

اگر مدیری ضعیف عمل کرده، باید عملکردش نقد شود. اگر تصمیمی نادرست گرفته، باید پاسخگو باشد و اگر کارنامه‌اش قابل دفاع نیست، باید بر اساس قانون و ارزیابی حرفه‌ای تغییر کند.

اما پایان مسئولیت، پایان حرمت انسانی نیست.

باید میان «نقد عملکرد» و «تخریب شخصیت» تفاوت بگذاریم. هیچ مدیری معصوم نیست و هیچ مدیری نیز مسئول تمام مشکلاتی نیست که طی سال‌ها و دهه‌ها شکل گرفته‌اند. مدیر را باید با برنامه‌ای که ارائه می‌دهد، اختیاراتی که در اختیار دارد، شرایطی که با آن روبه‌روست و، مهم‌تر از همه، کارنامه‌ای که بر جای می‌گذارد، سنجید.

مشکل از جایی آغاز می‌شود که هنوز مدیری کارش را شروع نکرده، او را قهرمان می‌کنیم؛ و هنوز فرصت کافی برای ارزیابی عملکردش نداشته، او را مقصر همه ناکامی‌ها معرفی می‌کنیم.

این نه مدیریت حرفه‌ای است و نه سیاست‌ورزی عاقلانه؛ این، گرفتار شدن در چرخه‌ای است از استقبال هیجانی و بدرقه احساسی.

 

خوزستان به «کارنامه» نیاز دارد، نه مراسم. خوزستان بیش از هر چیز به ثبات، شایسته‌سالاری، تخصص، برنامه و ارزیابی مستمر نیاز دارد. استانی با این همه ظرفیت در نفت و گاز، صنعت و کشاورزی، آب و مرز، بندر و نیروی انسانی، نباید گرفتار مدیریتی شود که با میزان تشویق در مراسم معارفه سنجیده شود یا با شدت انتقاد در مراسم تودیع.

اگر امروز برای مدیر جدید کف می‌زنیم، از فردا باید از او برنامه و گزارش عملکرد بخواهیم. اگر امروز از او تعریف می‌کنیم، فردا باید شجاعت داشته باشیم که نقاط قوت و ضعفش را صادقانه بیان کنیم و اگر روزی قرار شد برود، باید بتوانیم بدون افراط در تعریف و بدون افراط در تخریب، درباره کارنامه‌اش داوری کنیم.

مدیر را برای کار می‌خواهیم، نه برای مراسم. معارفه نباید مراسم تقدیس باشد و تودیع هم نباید دادگاه. معارفه باید فرصتی باشد برای معرفی برنامه و تعیین انتظارات؛ تودیع نیز باید فرصتی باشد برای تشکر از خدمات، نقد محترمانه کاستی‌ها و انتقال تجربه.

نه تقدیس مدیر درست است و نه تحقیر او.

مدیر موفق باید از امنیت حرفه‌ای برخوردار باشد تا بتواند تصمیم‌های دشوار و بلندمدت بگیرد؛ و مدیر ناکارآمد نیز نباید به پشتوانه روابط و حمایت‌ها از پاسخگویی فرار کند.

اصل باید یکی باشد: کارنامه.

نه قومیت، نه جناح، نه دوستی و دشمنی، نه میزان محبوبیت و نه تعداد حاضران در مراسم.

بومی بودن می‌تواند یک ظرفیت باشد، اما نباید جای تخصص، تجربه، پاکدستی و توان مدیریتی را بگیرد؛ همان‌گونه که غیربومی بودن نیز به‌خودی‌خود نباید نقطه ضعف تلقی شود.

 

سخن آخر

من، بهزاد صالح‌بیگی، نه از مدیران دفاع مطلق می‌کنم و نه با مدیران مخالفت مطلق دارم. سخن من درباره یک فرهنگ است؛ فرهنگی که اگر اصلاح نشود، نام مدیران تغییر می‌کند، اما چرخه همچنان تکرار خواهد شد:

انتصاب، تعریف، انتظار، اختلاف، تخریب و برکناری.

شاید وقت آن رسیده باشد که از «آدم‌محوری» به «کارنامه‌محوری» برسیم؛ از استقبال هیجانی به انتخاب عقلانی و از بدرقه احساسی به قضاوت منصفانه.

مدیران می‌آیند و می‌روند؛ اما خوزستان و مردمش می‌مانند. پس بیایید مدیران را نه با سلام و صلوات بیاوریم و نه با ناسزا بدرقه کنیم. با برنامه انتخابشان کنیم، با عملکرد بسنجیم و با احترام بدرقه کنیم.

اگر خوب کار کرده‌اند، خدماتشان را فراموش نکنیم؛
اگر ضعیف بوده‌اند، ضعفشان را مستند و منصفانه بگوییم؛
و اگر باید بروند، قانون و ارزیابی حرفه‌ای درباره رفتنشان تصمیم بگیرد، نه شایعه و هیجان.

شاید یکی از راه‌های اصلاح مدیریت در خوزستان همین باشد:

از «مدیرسازی» به «مدیریت‌سازی» برسیم؛
از «آدم‌محوری» به «کارنامه‌محوری»؛
و از «استقبال هیجانی» به «انصاف در بدرقه».

خوزستان، پیش از هر چیز، به مدیرانی نیاز دارد که بدانند روزی خواهند آمد و روزی خواهند رفت؛ اما مردم و آینده این سرزمین باقی خواهند ماند.

و چه خوب است مدیران، هم در روز آمدن و هم در روز رفتن، احساس کنند با مردمی مطالبه‌گر، اما منصف و قدرشناس روبه‌رو هستند.

 

 

پایان پیام//

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.