گاهی باید از خودمان بپرسیم، چرا ما خوزستانی‌ها برای آمدن یک مدیر، چنان فرش قرمز پهن می‌کنیم که گویی منجی استان از راه رسیده است؛ اما همان مدیر را هنگام رفتن، چنان بدرقه می‌کنیم که انگار همه مشکلات چند دهه اخیر استان، شخصاً زیر دست او ایجاد شده است؟