خوزستان روی دور بی برنامه گی و بی مدیریتی

خوزستانِ بی‌برنامه؛ استانی که همیشه «غافلگیر» می‌شود!
یاداشت
حمیدرضا اکبری
به خاطر خون پاک شهیدان خوزستان بیایید تعارف را کنار بگذاریم؛ سرزمین عزیز خوزستان سال‌هاست که دارد روی دوره‌ی باطلِ «بی‌برنامگی و بی‌مدیریتی» می‌چرخد. استانی که روی دریایی از نفت و ثروت نشسته، چرا باید با اولِین تغییر فصل یا یک اتفاق پیش‌پاافتاده، قفل شود و زندگی مردم مختل گردد؟
درد اصلی اینجاست که مدل مدیریت در خوزستان، «روزمره‌گرا» است. یعنی مسئولان ما اصلاً برای فردا و پس‌فردا برنامه ندارند، چه رسد به توسعه‌ی ریشه‌ای. تقویم خوزستان مشخص است؛ هر سال معلوم است چه زمانی پاییز و باران است، چه ماهی هوا به شدت گرم می‌شود و کی ریزگرد می‌آید. اما جالب اینجاست که مدیران ما هر سال از این اتفاقات «غافلگیر» می‌شوند! باران می‌زند، کوچه‌ها و خانه‌ها می‌رود زیر آب؛ تابستان می‌شود، برق و آب قطع می‌شود. انگار مسئولان تازه فهمیده‌اند خوزستان تابستان و باران دارد!
وقتی برنامه نباشد، کارها فله‌ای و نمایشی جلو می‌رود. بودجه می‌آید، اما خرج پروژه‌های هول‌هولکی می‌شود تا فقط روی کاغذ گزارش کار بدهند. از اصلاح ریشه‌ای فاضلاب، مدیریت درست آب‌های سطحی و توسعه‌ی متوازن خبری نیست. هر اداره‌ای ساز خودش را می‌زند، یکی کلنگ می‌زند و دیگری خراب می‌کند، و در این میان، این اعصاب و زندگی مردم است که فرسوده می‌شود.
خوزستان با شعار و جلسات فرمایشی درست نمی‌شود. این استان بیش از هر چیز به یک نقشه‌ی راهِ دقیق، مدیران دردآشنا و برنامه‌ریزیِ پیشگیرانه نیاز دارد. تا زمانی که صندلی‌های مدیریتی دست آدم‌های بی‌برنامه و روزمزد بچرخد، وضع همین است؛ فقط زخم‌های این خاک، هر سال کهنه‌تر و عمیق‌تر می‌شود.